در مطالب گذشته در مورد رادیولوژی دهان فک و صورت و نیز رادیوگرافی پانورامیک توضیح دادیم هر کدام از قسمت های آن را به بخش هایی تقسیم کردیم، در این مطلب به خطاهای تکنیکی در رادیوگرافی پانورامیک پرداخته ایم. برای آن که کلیشه های رادیوگرافی پانورامیک با کیفیت تشخیصی مناسب داشته باشیم، باید وقوع اشتباهات تکنیکی را به حداقل برسانیم. این خطاها ممکن است در مراحل مختلفی رخ دهند از جمله:

1- در زمان آماده سازی بیمار، قرارگیری کاست و تابش اشعه به فیلم.

2- در زمان ظهور و ثبوت فیلم.

3- در زمان استفاده و کار کردن با فیلم (film handlig).

در زمان آماده سازی بیمار، ابتدا از او می خواهیم که ژاکت و یا لباس های ضخیم خود را از تن درآورده تا فضای بیشتری بین شانه بیمار و قسمت پایین کاست نگهدار ایجاد شود. سپس وسایل مختلف مانند عینک، گوشواره، گردنبند، سنجاق سر و به طور کلی هر نوع جسم فلزی دیگر را از ناحیه ی سر و گردن بیمار خارج می سازیم. بهتر است دندان های مصنوعی آکریلی خصوصاً در قسمت قدامی دهان باقی بمانند تا بیمار بتواند بایت بلاک (bite block) را گاز گرفته و فاصله ی اکلوزالی مطلوب بین دو فک حفظ گردد. هر چند نمای پروتز و دندان های مربوطه در تصویر مشاهده خواهد شد.

رعایت اصول کنترل عفونت در تکنیک پانورامیک، نکته ای است که باید مورد توجه قرار گیرد. ابتدا باید اپراتور دست هایش را شسته و بدون دستکش، کارش را شروع کند. لازم است که بایت بلاک با یک کیسه ی نایلونی کوچک قابل تعویض پوشانده شده یا این که کلاً از یک بایت بلاک قابل تعویض استفاده گردد. 

قبل از انجام رادیوگرافی از بیمار می خواهیم که دهانش را با دهانشویه شست و شو دهد. ضمناً، بعد از انجام رادیوگرافی برای آن که دست اپراتور آلوده نشود، از بیمار می خواهیم که بایت بلاک را (در صورت قابل تعویض بودن) برداشته و در سطل آشغال بیاندازد. سپس محل تکیه گاه چانه (chinrest)، نگهدارنده های طرفی، سر (sideguides) و دسته های دستگاه پانورامیک را بعد از تابش اشعه ضد عفونی می کنیم.

از آن جایی که سر و صورت بیمار از بافت های نرم و مو پوشیده شده و نمی توان بافت های سخت و لندمارک های آناتومیک را مشاهده نمود، لذا در دستگاه نورهای تعبیه شده اند (positioning lights) که از آن ها جهت تعیین نحوه ی قرارگیری بیماران استفاده می شود به شکل فوق توجه کنید. در هنگام انجام رادیوگرافی، اپراتور باید این نورها را در نواحی آناتومیک خاصی تنظیم نماید، به طوری که نورها در نواحی مانند پلان فرانکفورت، گوشه ی لب و همچنین وسط ناحیه ی کانین قرار گیرند.

همان طور که در شکل فوق مشاهده می کنید استفاده از لندمارک های آناتومیک جهت تنظیم سر بیمار در دستگاه و در شکل B به دلیل آن که بافت های سخت صورت بیمار قابل مشاهده نمی باشند بنابراین، برای تنظیم صحیح سر بیمار باید از لندمارک های آناتومیک و اجزا مختلف دستگاه پانورامیک استفاده نمود.

هنگام تنظیم سر، باید پلان میدساژیتال در مرکز کانونی دستگاه قرار گیرد. در غیر این صورت، رادیوگرافی به دست آمده در بعد افقی، بزرگنمایی نامساوی پیدا می کند. چنین خطایی بسیار شایع بوده و موجب دیستورشن افقی در نواحی خلفی تصویر می گردد.

مطالب مرتبط:

چگونگی ایجاد دیستورشن