حتی اگر بیمار به طور صحیح در دستگاه رادیولوژی دهان فک و صورت جهت انجام رادیوگرافی پانورامیک قرار گیرد، باز هم تصویر اجسامی که در طرف باکال لایه ی تصویر و یا به سمت فیلم قرار گرفته اند، باریکتر و تصویر اجسامی که در طرف لینگوال لایه ی تصویر و یا به سمت منبع اشعه قرار گرفته اند، پهن تر مشاهده می شود. به علاوه به دلیل زاویه ی منفی دسته پرتو در رادیوگرافی، اجسام باکالی پایین تر و اجسام لینگوالی بالاتر از اجسامی که در پلان مرکزی لایه ی تصویر قرار دارند، تصویر می شوند. به عنوان مثال، اگر یک دندان پرمولر فک پایین در سمت لینگوال رویش یابد در این صورت نسبت به دندان پرمولر سمت مقابل خود در همان فک، پهن تر و از دندان مجاور خود بالاتر، تصویر خواهد شد. در حالی که سوراخ منتال در مندیبل نسبت به جسمی که در وسط لایه ی تصویر قرار گرفته است، باریک تر و پایین تر، تصویر می گردد.

همچنین، اگر بیمار جلوتر از وضعیت صحیح خود در دستگاه قرار گرفته باشد، آن گاه دندان های قدامی به صورت باریک در تصویر دیده شده و چنان چه عقب تر از وضعیت صحیح قرار گیرد، دندان های قدامی به صورت پهن، تصویر می شوند. باید دانست، اجسامی که در مرکز لایه ی تصویر قرار می گیرند، به میزان 20 تا 30 درصد بزرگ نمایی پیدا می کنند.

 مطالب مرتبط:

میزان توافق رادیوگرافی پانورامیک