تصویر پانورامیک نیز جز تصاویری است که در رادیولوژی دهان فک و صورت از آن استفاده می شود. علت پیدایش دیستورشن، چرخش منبع اشعه و فیلم و همچنین کانون های تصویربرداری متفاوتی است که در ابعاد افقی و عمودی به عنوان منبع اشعه عمل می نمایند.  به طوری که بعد عمودی تصویر پانورامیک تحت تأثیر تصویربرداری معمول (conventional) قرار گرفته و نقطه ی کانونی در آند تیوب اشعه ی x به عنوان کانون تصویر برداری فانکشنال عمل می کند. در حالی که، بعد افقی تصویر پانورامیک تحت تأثیر چرخش افقی دسته پرتو قرار گرفته و به نظر می رسد که اشعه ی x از یک منبع داخل دهانی متباعد می شود.

اما در واقع خارج از دهان بیمار، یعنی از نقطه ی کانونی تیوب اشعه ی x منشأ می گیرد، که این منبع اشعه ی x، مرکز چرخش و یا نقطه ی کانونی مؤثر تصویر برداری نامیده می شود. در بعد عمودی تصویر، فاکتور بزرگ نمایی به میزان بسیار کمی در ارتباط با عمق جسم تغییر می کند. اما در بعد افقی، این فاکتور به میزان قابل توجهی با افزایش فاصله از مرکز لایه ی تصویر به طرف فیلم نزدیک شویم، فاکتور بزرگنمایی کاهش یافته و در تصویر، کوچک نمایی افقی ایجاد خواهد شد. لازم به ذکر است که فاکتور بزرگنمایی عمودی و افقی در مرکز لایه ی تصویر با هم برابر می باشند. در ضمن، فاکتور بزرگ نمایی درناحیه ی قدامی یک تصویر پانورامیک (که شعاع مؤثر، کوتاه تر است) در مقایسه با نواحی جانبی (که شعاع مؤثر، بلند تر است) با فاصله گرفتن از مرکز لایه ی تصویر، تغییرات قابل ملاحظه تری خواهد داشت.

مطالب مرتبط:

آسیب شناسی دهان فک و صورت چیست؟