مزایا و معایب رادیولوژی دهان فک و صورت

در این مطلب مزایا و معایب رادیولوژی دهان فک و صورت را توضیح داده ایم.

از مزایای اصلی رادیولوژی دهان فک و صورت دیجیتال آن است که دوز جذبی بیمار کمتر از رادیولوژی دهان فک و صورت معمولی است . در مقابل رزولوشن (Resolution) تصاویر تهیه شده با این روش کمتر از رادیوگرافی معمولی می باشد.

هزینه ابتدایی راه اندازی این سیستم نسبتاً بالاست . بعلاوه رسپتورهای مورد استفاده بسیار حساس هستند و جایگزین کردن آنها به هزینه بالایی نیاز دارد. این معایب سبب می شود که رادیولوژی دهان فک و صورت معمولی همچنان در سیستم تصویر برداری مورد استفاده قرار گیرد.

یکی از نقاط ضعف رادیوگرافی های معمولی فک و صورت آن است که تصویر برداری از این ناحیه بدلیل تعداد زیاد استخوانهای صورت ، ارتباط پیچیده آنها با هم و روی هم افتادن تصاویر آنها (Superimposition) کلینسین را در تفسیر ضایعات این ناحیه با مشکل مواجه می کند . برای غلبه بر این مشکل توموگرافی معمولی روی کارآمد اساس توموگرافی معمولی بر پایه حرکت فیلم و منبع اشعه حول یک محور فرضی (Fulcrum) قرار داشت . با این روش نقاطی که روی این محور قرار داشتند ، چون همواره موقعیت ثابتی نسبت به فیلم و اشعه داشتند ، روی فیلم تصویر می شدند ، در عوض نقاط آناتومیکی که در بالا و پایین محور بودند ، به دلیل اینکه موقعیت شان نسبت به فیلم و منبع اشعه متغیر بود به صورت محو تصویر می شدند. نتیجه توموگرافی ، ایجاد تصویر از یک لایه آناتومیک خاص با ضخامت تعیین شده بود که  لایه های بالاو پایین آن به دلیل محو شدگی تصویر نمی شدند . تصاویری که در ابتدا با این روش بدست می آمد کیفیت مطلوبی نداشتند . اما با پیشرفت دستگاههای توموگرافی ، تغییر در نوع حرکات فیلم و منبع اشعه و پیچیده ساختن این حرکات ، تصاویر کم کم از وضوح خوبی برخوردار شدند . امروزه از دستگاههای توموگرافی پیشرفته برای تصویر برداری از مناطق آناتومیک که کنتراست بالایی دارند، مثل TMJ و تصویر برداری از محل قرار دادن ایمپلنت استفاده می شود. به این ترتیب تصاویری با کیفیت نسبتاً مطلوب از موقعیت کندیل در گلنوئید فوسا(glenoid fossa) و یا فاصله کرست آلوئول تا کانال عصبی یا سینوس در محلی که قرار است ایمپلنت گذاشته شود بدست خواهد آمد