امروزه روشهای تشخیصی پاراکلینیک نقش مهمی را در تشخیص و درمان بیماریها ایفا می کنند . علیرغم اینکه روش های رادیولوژی دهان فک و صورت قدیمی هنوز جایگاه خود را حفظ کرده اند ، لکن تکنیک های جدید تصویر برداری به سرعت جایگزین بسیاری از روشهای قدیمی می شوند .

ورود سریع تکنیک های نوین به عرصه پزشکی و در بسیاری موارد استفاده وسیع از آنها به جای روشهای قدیمی ، ضرورت آشنایی با آنها را آشکار می سازد.

رادیولوژی دهان فک و صورت دیجیتال :

ورود کامپیوتر به عرصه پزشکی و تکامل سیستمهای شبکه ای ، امکان ایجاد ارتباط الکترونیکی بخشهای مختلف بیمارستانها با یکدیگر و ارتباط بخشهای درمانی در نقاط مختلف دنیا را فراهم آورده است . رادیولوژی دهان فک و صورت از بیمار نیز از این پیشرفت بی نصیب نبوده و با ورود روشهای دیجیتالی به جای تکنیکهای قدیمی کم کم شاهد حذف تاریکخانه از بخشهای رادیولوژی هستیم . در این روش نوین به جای استفاده از فیلم های رادیو گرافی از رسپتورهای حساس به اشعه x استفاده می شود که اطلاعات به دست آمده از بیمار را تبدیل به اطلاعات دیجیتالی کرده و در کامپیوتر ایجاد تصویر می کند. بدین ترتیب امکان تغییر کیفیت تصاویر بعد از تهیه آن ، در کامپیوتر وجود دارد . مثلاً با استفاده از نرم افزارهای خاص می توان تصاویر را روشن تر یا تیره تر نمود و یا کنتراست آنرا تغییر داد ، تا جهت تفسیر آماده شود و یا از طریق الکترونیکی قابل انتقال به بخشهای مختلف بیمارستان و یا مراکز درمانی در هر نقطه ای از دنیا باشند.

CCD ، PSP و  CMOS از انواع رسپتورهای مورد استفاده در تصویر برداری دیجیتال هستند . CCD ها اولین رسپتورها دیجیتالی بودند که برای تصویر بردار ی دهانی استفاده شدند؛ ورقه نازکی از سیلیکون که به وسیله سیم متصل به آن اطلاعات را بلافاصله به کامپیوتر منتقل ساخته و از آن در ایجاد تصویر استفاده می کند.این نوع رسپتور قابل استفاده مجدد می باشد. از CCD برای رادیوگرافی پانورامیک و سفالو متریک نیز استفاده می شود. از آنجا که ساختن رسپتور که ابعاد ان به انازه جمجمه است بسیار گران تمام می شود ، CCD ها به شکل رسپتور خطی ، که در عرض کم تعداد و در طول پر تعداد هستند، ساخته می شوند.محور طولی این ردیف رسپتور موازی با اشعه X قرار می گیرد. به این ترتیب همزمان با حرکت اشعه X ، رسپتور ردیفی نیز حرکت کرده و اطلاعات بطور ممتد به کامپیوتر منتقل شده ، امکان اسکن جمجمه در چند ثانیه فراهم می شود . یکی از معایب این روش آن است که در حین انجام اسکن ، احتمال  حرکت کردن بیمار افزایش می یابد.

در ترکیب CMOS نیز از مواد نیمه رسانا با پایه سلیکون استفاده شده است. این رسپتور ها بطور محدود برا ی تصویر برداری داخل دهانی استفاده می شوندو از آنها بیشتر در Video camera و چیپس ها ی کامپیوتری استفاده می گردد.

PSP بر پایه خاصیت فسفور سانس کار می کند. این رسپتور در تصویر برداری داخل دهانی و خارج دهانی استفاده می شود. سایز آن به اندازه آن فیلم ها ی رادیوگرافی معمولی است و قابل استفاده مجدد هستند. اما قبل از آن باید مدتی در مقابل نور قرار گیرند تا تصاویر قبلی پاک شوند.  بعداز اکسپوز شدن به اشعه ، رسپتور به دستگاهی خاص جهت ایجاد تصویر دیجیتالی منتقل می شود .