سرطان ریه چیست؟ آیا می توان آن را زود تشخیص داد؟

تشخیص زودرس سرطان ریه به خود بیمار بستگی دارد.

اگر به زودی متوجه این بیماری شوند، با مراجعه نزد پزشک، سپس یک مرکز رادیولوژی شبانه روزی می توان خیلی زود بیماری را تشخیص داد و به درمان آن پرداخت.

روش های تشخیصی سرطان ریه کدامند؟

روش‌های تشخیص در این بیماران باید مرحله به مرحله انجام گیرد.

ولی متأسفانه در مرحله‌ای که سلول‌ها دچار تکثیر و نامنظمی در تکثیر می‌باشند، نمی‌توان آن را تشخیص داد.

وقتی سرطان ریشه تشخیص داده می شود، چون از نظر رشدی به مرحله ای رسیده که می توان عکس گرفت، سی تی اسکن تجویز می شود.

البته روش های تشخیصی دیگری هم هست.

مثل بررسی خلط از نظر سلول های سرطانی، عکس سینه، سی تی اسکن، یا در صورت نیاز برونکوسکوپی انجام می شود.

در ادامه نمونه از برونکوسکوپ هم انجام می شود که از روش های تشخیصی سرطان ریه می باشند.

منظور از روش برونکوسکوپ چیست؟

معاینه و بررسی داخل نای و نایژه ها را نایژه بینی یا برونکوسکوپی می گویند.

ابزار معاینه و بررسی داخل نای و نایژه ها نیز نایژه بین و یا برونکوسکوپ نام دارد.

نایژه بین یک لوله باریک می باشد که توسط پزشک از بینی یا دهان وارد شده و برای موارد زیر انجام می شود :

• نمونه برداری از بافت یا ترشحات شسته شده.
• بررسی اختلالات ساختاری و یا تغییرات بافتی.
• خارج کردن اجسام خارجی.
• اعمال جراحی کوچک.
• نایژه بین ها به نوع نرم و سخت تقسیم می شوند.

نوع اول که دارای لوله های قابل انعطاف می باشند.

• از این لوله ها برای نمونه برداری و مشاهده اختلالات ساختما داخلی استفاده می شود.

در نوع دوم از لوله ای غیر قابل انعطاف تشکیل شده که بیشتر برای انجام اعمال جراحی کوچک مثل خارج کردن جسم خارجی و گشادکردن مجاری تنگ و غیره استفاده می شود.

آیا با وجود این امکانات، امکان تشخیص زودرس سرطان ریه می باشد؟

تشخیص زودرس بیماری همانطور که اشاره کردیم به بیمار بستگی دارد.

در مواردی که بیمار زود مراجعه می کند، پزشک به او می گوید که توده در ریه دارد که باید جراحی شود.

چون حال عمومی بیمار خوب است، معمولا هم زیر بار نمی رود، پیش می آید که ریه دیگر کاملا درگیر می شود.

به این دلیل که موافق انجام جراحی نمی باشد، در نتیجه با به تاخیر انداختن این پروسه، فقط شرایط بیماری را بدتر می کند.