سی تی اسکن دندان برای ایمپلنت دندان و mapping

آیا با سی تی اسکن دندان می شود اطلاعاتی از ایمپلنت دندان به دست آورد؟

قبل از پرداختن به این سوال، بهتر است اول درباره ایمپلنت دندان بدانید!

ایمپلنت دندان از سه قسمت جداگانه تشکیل شده است. اولین قطعه لگنر نام دارد که گاها به عنوان لانه گزینی، یا به عنوان کاشت هم در نظر گرفته می شود.

در واقع یک قطعه بنیادی هست که برای اتصال به فک و ایجاد یک پیوند قوی طراحی شده است.

جنس آن از تیتانیوم می باشد و کاملا زیست سازگار است. در ضمن در ایجاد پیوندهای سلولی محکم، با بافت استخوان بسیار عالی می باشد. طوری که همجوشی یکپارچه استخوان و لنگر را فراهم می کند.

در ادامه مورد دومی که در ایمپلنت دندان مطرح است، abutment می باشد، که تاج را به کاشت وصل می کند. در ضمن از مواد مشابه ایمپلنت دندان استفاده می شود.

مورد سوم تاج دندان است که از انواع مختلفی، از جمله چینی، طلا، استیل و سایر آلیاژها، تشکیل شده است. در واقع همه آن ها برای ماندگاری یک عمر و مقاومت در مقابل پوسیدگی ساخته شده اند.

بعد از کاشت دندان چه انتظاراتی می رود؟

پس از کاشت دندان، بیشتر بیماران به پیوند استخوان نیاز دارند که بیشتر از دوماه طول نمی کشد.

اما بعد از بهبودی کامل، تقریبا مثل دندان های معمولی خود می توانید هر چیزی را بخورید. البته بعد از عمل بیشتر غذاهای نرم باید مصرف شود. حالا چرا؟ به دلیل آن می پردازیم. 

• تورم و کبودی در نواحی صورت و لثه
• دردهای جزیی در محل کاشت و ریشه
• خونریزی جزیی

سوالی که مطرح می شود، چرا نیاز به تصویربرداری یا عکس از ایمپلنت دندان می باشد؟

در تصویربرداری نه تنها باید آناتومی را در نظر گرفت، بلکه دقت ابعادی که ارائه می دهد هم مهم است. بسیاری از دندانپزشکان در روش معمول قرار دادن ایمپلنت، اکثرا از ارتوپنتوگرام یا OPG استفاده می کنند .

اما به خاطر اشکالاتی که در OPG می باشد، ترجیحا از فناوری های پیشرفته تر استفاده می شود. مثل CT و CBCT. چون هم به بهبود وضوح تصویر کمک می کنند، و هم کاهش امواج به همراه دارند.

تصویربرداری تشخیصی چه کمکی به کاشت دندان می کند؟

تصویربرداری تشخیصی به تدوین یک برنامه درمانی مناسب، و دقیق برای بیماران کاشت کمک می کند.

می توان ملاحظات آناتومیک منقطه، برای قرار دادن ایمپلنت را، با روش های مناسب رادیولوژی در نظر گرفت. همچنین نوع تکنیک تصویربرداری، در دستیابی به اطلاعات مورد نیاز، با بهترین دقت ابعادی نقش گسترده ای دارد.

واضح تر بگوییم؛ تکنیک های رادیوگرافی نقش مهمی در تصویربرداری از کاشت، قبل از جراحی، در جراحی و پس از پروتز دارند.

تکنیک های معمول رادیوگرافی، مثل CT و CBCT جایگزین شده اند، تا حداکثر اطلاعات را در مورد سایت کاشت به دست اورد.

چرا CBCT متفاوت از سایر روش های تصویربرداری در ایمپلنت دندان است؟

معرفی CBCT در دندانپزشکی، با یک الگوی جدید در تشخیص فک و صورت شناخته شده است. در واقع به عنوان “تصویربرداری تشخیصی تعاملی” شناخته شده است.

معمولا این امر، با نمایش انتخابی داده ها، از یکسری اطلاعات کسب شده صورت می گیرد. با بازسازی انواع تصاویر در هرصفحه ممکن انجام می شود؛ شامل محوری، تاجی، ساژیتال و سه بعدی.

اسکنر CBCT، اطلاعات را محلی به دست می آورد. که برای راحتی محاسبات، از مکعب های با حجم زیاد و کوچک تشکیل شده، معروف به وکسل، استفاده می کند. بخشی از این داده ها را، می توان با انتخاب صحیح برخی وکسل ها، براساس منطقه (تصویربرداری مسطح)، یا تراکم (حجم و پخش سطح) روی مانیتور نمایش داد.

با انتخاب دقیق یک توالی منحنی بدون وقفه، وکسل در امتداد فک بالا و یا پایین، می توان یک تصویر پانوراما استخراج کرد.

چند مرحله تصویربرداری برای ایمپلنت انجام می شود؟

مرحله اول قبل از تصویربرداری :

برای تعیین کمیت و کیفیت استخوان، تقریب محل کاشت، و برنامه ریزی جهت کاشت دندان، کلیه اطلاعات جراحی و پروتز به دست می آید.

مرحله دوم عکسبرداری از عمل جراحی و ایملپنت :

علاوه بر مطالعه موقعیت و جهت گیری بهینه کاشت، در حین عمل نیز عکسبرداری می شود. برای ارزیابی بهبودی و یکپارچه سازی محل های جراحی، همین روال صورت می گیرد. تصحیح ایمپلنت و ساخت پروتز در این مرحله تضمین شده است.

مرحله سوم عکسبرداری از پروتز بعد از کاشت :

این مرحله، از محل قرارگیری ایمپلنت شروع شده و تا زمانی که ایمپلنت در فک بماند، ادامه دارد.

ادامه رادیوگرافی، عکسبرداری از فاز 3 می باشد، که تصویربرداری پس از پروتز است. بعد از آن به یادآوری و تصویربرداری، از تعمیر و نگهداری، و ارزیابی تغییر استخوان آلوئولار می پردازند.

با تمام این گفته ها، سی تی اسکن دندان چه نقشی دارد؟

معمولا سی تی اسکن دندان به منظور بررسی موارد پیچیده تر انجام می شود. از جمله :

• برنامه ریزی جراحی برای دندان های درگیر.
• تشخیص اختلال مفصل گیجگاهی فکی (TMJ).
• ارزیابی فک، سینوس ها، کانال های عصبی و حفره بینی.
• تشخیص، اندازه گیری و درمان تومورهای فک.
• تعیین ساختار استخوان و جهت گیری دندان.
• یافتن منشا درد و یا آسیب شناسی.
• تجزیه و تحلیل سفالومتری.
• جراحی ترمیمی.
• قرار دادن دقیق و ایمن ایمپلنت دندان.