محل.

اکثر آملوبلاستوماها (۸۰٪) ناحیه مولر -راموس مندیبل ایجاد می شوند ولی ممکن است به ناحیه سمغیز نیز گسترش یابند. اکثر ضایعاتی که در ماگزیلا یافت می شوند در ناحیه مولر سوم می باشند.

 و به درون سینوس ماگزیلاری و کف بینی گسترش می یابند. این تومور می تواند در  هر دوفک در موقعیت اکلوزال یک دندان در حال تکامل ایجاد شود.

حدود.

آملوبلاستوما معمولا واجد حدودی مشخص بوده و اغلب با یک بوردر کورتیکال مشخص می شود. بوردر اغلب منحنی بوده و در ضایعات کوچک ممکن است بوردر و شکل قابل افتراق از یک سیست نباشند. محیط ضایعات موجود در ماگزیلا معمولا حدود نامشخص تری دارند.

ساختمان داخلی.

ساختمان داخلی از کاملا رادیولوسنت، تا حالت mixed به دلیل حضور سپتای استخوانی که اجزای داخلی را می سازند، متفاوت می باشد. این سپتا معمولا ضخیم و منحنی بوده و از استخوان نرمال به دام افتاده داخل تومور منشا می گیرند.

از آنجایی که این تومور اکثرا واجد اجزای سیستیک داخلی می باشد، این جا سپتا اغلب به اشکال منحنی تغییر یافته و الگوی کندوی عسل، (اتاقک های لوکولاسیون های کوچک و متعدد) یا حباب صابونی (اتاقک های بزرگ تر با ابعاد مختلف) را می سازند.

به طور کلی لوکولاسیون ها در خلف مندیبل بزرگ تر و در قدام آن کوجکترند.

تاثیر بر ساختمان های احاطه کننده

گرایش بارز در آملوبلاستوماها به تحلیل وسیع ریشه وجود دارد.

جابجایی دندان شایع است. از آنجایی که تومور به طور شایع می تواند اکلوزالی تر از دندان قرار بگیرد، بعضی دندان ها ممکن است در جهت اپیکالی جابجا شوند.

رادیوگراف اکلوزال ممکن است expansion شبیه سیست و نازک شدن صفحه کورتیکال مجاور را نشان دهد که یک استخوان نازک “پوست تخم مرغی” بر جا گذاشته است.

پرفوراسیون حقیقی استخوان به بافت نرم احاطه کننده با فضاهای آناتومیک یکی از تظاهرات نهایی آملوبلاستوماست.

انواع یونی سیستیک آملوبلاستوما می توانند موجب expansion شدید راموس مندیبل شوند و اغلب بوردر قدامی راموس در تصویر پانورامیک، دیگر قابل مشاهده نیست.

آملوبلاستومای راجعه

وقتی که جراحی اولیه، تمام تومور را به طور کامل حذف نکند، آملوبلاستوما ممکن است عود نماید. تومور راجعه واجد نمای اختصاصی ساختمان های کوچک و متعدد شبیه سیست و مارژین های کورتیکال اسکلروتیک بسیار ضخیم می باشد که گاهی اوقات این ساختمان ها با استخوان نرمال از هم مجزا شده اند.

تصویربرداری اضافی

اگر تشخیص اولیه آملوبلاستوما داده شد، تصویر برداری CT به شدت مورد نیاز است. تصویربرداری CT نه تنها می تواند تشخیص را تایید کند بلکه قادر است به طور دقیق، وسعت آناتومیک تومور را نشان دهد.

موارد دیگر حائز اهمیت، توانایی تصویربرداری CT در کشف پرفوراسیون کورتکس خارجی و تهاجم به بافت های نرم احاطه کننده می باشد. اگر تهاجم بافت نرم وسیع باشد، MRI تصاویر بهتری از ماهیت و میزان تهاجم فراهم خواهد اورد. انجام معاینه CT به منظور ارزیابی و follow-up بعد از جراحی آملوبلاستوما ضروری است.