رادیولوژی اورژانسی از دندان ها و علت این کار :

در بخش اورژانس اغلب دیده شده که سی تی صورت گرفته می شود.

این رادیولوژی اورژانسی که می تواند در مرکز رادیولوژی شبانه روزی نیز انجام شود، بخشی از کار تشخیصی بیمار به حساب می آید که ممکن است در آن ها نشانه هایی از آبسه دندان آلوئولار دیده شود.

این تحقیقات و عملکرد تشخیصی که با سی تی صورت انجام می شود، روی تغییرات بیماری در بیمار تاثیر بسیاری دارد.  علاوه براین، مسائل ثانویه ای در استفاده از سی تی معمولی صورت می باشد که در آن زمان، هزینه، و میزان اشعه به عنوان پارامترهای کلیدی در رادیولوژی های اورژانسی هستند.

با اتفاقاتی که برای بیمار ممکن است پیش بیاید، از جمله عفونت های ادنتوژنیک که منجر به آبسه های دندانی آلوئولار می شود، بیماری های غیر آسیب زای معمولی دندان، که همه این ها در دپارتمان اورژانس مطرح می باشد. یک رادیولوژی دندانی ساده از آبسه آلوئولار یا DA، به دو بخش تقسیم می شود، یکی آبسه اندودنتیک (پری اپیکال) و دیگری آبسه پریودنتال، که بعد از نکروز پالپ دندان و عفونت ناشی از ریشه دندان می باشد. در آبسه پریودنتال، عفونت به بافت های لثه یا جینجیویا منتقل می شود. بخش اورژانس و مراقبت های اولیه، این DA ساده را انجام می دهد، به جای اینکه بیمار به کلینیک دندانپزشکی منتقل شود. این روند باعث می شود بیماران بیشتری تحت مراقبت قرار گیرند و سرعت کار بیشتر شود.

مقایسه زمانی در رادیولوژی های اورژانسی :

برای بیمارانی که تحت سی تی صورت قرار می گیرند، TAT که محاسبه شده، چند دقیقه ای می باشد که رادیولوژیست روی بررسی نتیجه نهایی رادیولوژی می گذراند. این اطلاعات به صورت یک انبار داده الکترونیکی گرفته می شوند، در نتیجه هر معاینات رادیولوژی بسته به مراحلش، زمانش هم تقسیم می شود (از جمله زمان شروع، تکمیل شدن، نتیجه روی کاغذ و بررسی نهایی شده).

کلام آخر :

مطالعات در این زمینه نشان داده است که استفاده از سی تی صورت، در رادیولوژی های اورژانسی مقدار تشخیصی محدودی در کار یک DA ساده دارد و به ندرت منجر به تغییر مدیریت این کار می شود. تاثیر کلی آن بیشتر بر می گردد به TAT، میزان اشعه تابشی، و هزینه های پزشکی که در کنار آن باید صورت گیرد.