تشخیص افتراقی

آملوبلاستوماهای کوچک یونی لوکولار که دور تاج یک دندان نهفته واقع می شوند اغلب قابل تمایز از یک دنتیجروس سیست نمی باشند. از آنجا که نمای سپتای استخوانی داخلی به منظور شناسایی آملوبلاستوما حایزاهمیت است. دیگر ضایعاتی که واجد سپتای داخلی می باشند (نظیر کراتوسیست ادنتوژنیک، گرانولومای سلول جاینت، میگزومای ادنتوژنیک، و اسی فایینگ فیبروما) ممکن است نمای مشابه داشته باشند.

کراتوسیست ادنتوژنیک ممکن است واجد سپتای منحنی باشد  ولی کراتوسیست معمولا تمایل به رشد در طول استخوان بدون ecpansion بارز که مشخصه آملوبلاستوما می باشد، دارد.

گرانولوماهای سلول جاینت عموما در قدام مولرها و گروه سنی پایین تر یافت می شوند و واجد سپتای گرانولرتر و نامشخص می باشند. نمای مربوط به سپتا در میگزوماهای ادنتوژنیک می تواند مشابه آملوبلاستوما باشد؛ با این وجود، یک یا دو سپتای نازک، واضح و مستقیم وجود دارد که مشخصه میگزوما می باشد. حتی وجود یکی از این سپتوم ها می تواند نشان دهنده میگزوما باشد.

همچنین میگزوماها به اندازه آملوبلاستوماها expansion نمی یابند و تمایل به رشد در طول استخوان دارند.

سپتا در اسی فایینگ فایبروما معمولا عریض، گرانولرتر و یا حدود نامشخص اند. همچنین وجود ترابکول های نامنظم و وچک را جستجو نمایید.

درمان

معمول ترین درمان، جراحی به روش رزکسیون است.

فرایند جراحی باید تمایل نئوپلاسم به تهاجم به استخوان مجاور را از ورای، مارژین های قابل رویت آن در رادیوگرافی در نظر بگیرد. CTو و MRI در تعیین دقیق وسعت تومور مفیدند. اگر آملوبلاستومای نسبتا کوچک باشد میتوان  آن را از طریق دسترسی داخل دهانی به طور کامل برداشت و ضایعات بزرگ تر ممکن است به رزکسیون فک احتیاج پیدا کند.

می یابند. به دلیل ویژگی تمایل آملوبلاستوما به تهاجم به ساختمان های حیاتی مجاور، ضایعات ماگزیلا معمولا به صورت وسیع تری درمان می شوند. برای تومورهای غیرقابل عمل به خصوص آنهایی که در خلف ماگزیلا می باشند ممکن است رادیوتراپی مورد استفاده قرار گیرد.