لایه تصویر

لایه تصویر یک منطقه منحنی سه بعدی است و ساختمان هایی که در این لایه قرار می گیرند، در تصویر پانورامیک نهایی به خوبی مشخص می شوند.

ساختمان هایی که در تصویرپانورامیک دیده می شوند، عمدتا آن هایی هستند که در لایه تصویر قرار گرفته اند. اجسام خارج از لایه تصویر محو می شوند، دچار بزرگنمایی می گردند یا از ابعاد آن ها کاسته می شود گاهی اوقات به حدی تغییر شکل می دهند که غیرقابل تشخیص می شوند. شکل لایه تصویر بسته به نوع تجهیزات به کار رفته فرق می کند.

عواملی که اندازه لایه تصویر را تحت تاثیر قرار می دهند متغیرهایی هستند که بر وضوح تصویر تاثیر می گذارند. خط سیر قوس، سرعت گیرنده و سر تیوب اشعه ایکس، تنظیم نحوه قرارگیری پرتواشعه ایکس و پهنای کولیماتور، موقعیت لایه تصویرممکن است در اثر استفاده بیش از حد از ماشین تغییر کند، بنابراین درصورتی که به طور دائم تصاویری کمتر از حد مطلوب ایجاد می شود، ممکن است به کالیبره کردن مجدد نیاز باشد.

وقتی که موقعیت یک جسم در لایه تصویر جابجا می شود، ابعاد و شکل تصویر حاصله نیز تغییر می کند. این وضعیت سبب دیستورشن حلقه در بعد افقی، به صورت یک حلقه نازک تر و متناسب با آن موجب کاهش عرض تصویر دندان ها می شود.

مثلا در موردی مندبیل می باشد که 5 میلی متر عقب تر از وسط focal trough قرار گرفته است. دیستورشن افقی سبب می گردد که حلقه پهن تر دیده شود و متناسب با آن عرض دندان های تصویرشده افزایش می یابد. در این تصاویر اگر تغییری هم در بعد عمودی دیده شود، بسیار اندک است. این دیستورشن ها از حرکت افقی متقابل فیلم و تیوب اشعه ایکس ناشی می شوند. بنابراین به عنوان یک قانون کلی زمانی که ساختمان مورد نظر، که در این مورد مندبیل است، به سمت لینگوال موقعیت مطلوب در لایه تصویر یا به بیانی دیگر به طرف منبع اشعه ایکس جابجا می شود. پرتو با سرعتی کمتر از سرعت جابجایی گیرنده از مندبیل می گذرد. درنتیجه تصاویر مربوط به ساختمان های این ناحیه به طور افقی elongate  شده و پهن تر به نظر می رسند. از طرف دیگر زمانی که مندبیل به طرف باکال لایه تصویر جابجا می شود، پرتو با سرعتی بیشتر از سرعت نرمال از ساختمان  ها عبور می کند. در این مثال چون گیرنده با سرعت مناسب در حال حرکت می باشد، تصویر دندان های قدامی در بعد افقی فشرده شده و باریک تر دیده می شوند. در تعقیب پیشرفت یک ضایعه استخوانی بخصوص در قسمت قدامی، باید به این ملاحظات، توجه ویژه ای مبذول شود. در نتیجه تنظیم نادرست موقعیت بیمار، ضایعه ممکن است در تصاویرسه بعدی، بزرگتر (enlarging) یا کوچکتر به نظر برسد.

بنابراین اهمیت تنظیم دقیق موقعیت قوس های دندانی بیمار در منطقه لایه تصویر آشکار می شود.

همان اصول در مورد چرخش پلن ساجیتال بیمار درلایه تصویر به کار می روند. ساختمان های خلفی در سمتی که سر بیمار چرخیده است، در بعد افقی دچار بزرگنمایی می شوند، زیرا این ساختمان ها از گیرنده تصویر دور می گردند، درحالی که ساختمان های خلفی در سمت مخالف به گیرنده تصویر نزدیک تر شده و در بعد افقی کوچک می شوند. تصویرحاصله در بعد افقی در طرفی، دندان های مولر و راموس مندبیل بزرگتر و در طرفی دیگر، دندان های مولر و راموس مندبیل کوچکتر را نشان می دهد.

این مساله نباید با نوعی آسیمتری مادرزادی یا تکاملی صورت اشتباه گرفته شود.