نماهای رادیوگرافیک تومورهای (MIXED) از اپی تلیوم ادنتوژنیک و اکتومزانشیم ادنتوژنیک

محل.

بیشتر ادنتوماهای کامپاند (۶۲٪) در قدام ماگزیلا و در ارتباط با تاج کانینی رویش نیافته یافت می شوند. در نقطه مقابل، ۷۰٪ از ادنتوماهای کامپلکس در ناحیه مولر اول و دوم مندیبل یافت می شوند.

حدود.

بوردرهای ادنتوماها واجد حدود مشخص بوده و ممکن است صاف یا نامنظم باشد. این ضایعات دارای یک بوردر کورتیکال می باشند و درست در مجاورت بوردر کورتیکال و در سطح درونی آن یک کپسول بافت نرم وجود دارد.

ساختمان داخلی.

قسمت اعظم محتوای این ضایعات رادیواپک می باشد. ادنتوماهای کامپاند واجد تعدادی ساختمان شبیه دندان یا دنتیکل می باشند که مشابه دندان های دفرمه هستند. ادنتوماهای کامپلکس محتوی توده ای نامنظم از بافت کلسیفیه می باشند. 

درجه رادیواپسیتی، معادل ساختمان دندان مجاور یا بیشتر از آن است و ممکن است از ناحیه ای به ناحیه ای دیگر متفاوت باشد که نشان دهنده تغییرات در مقدار و نوع بافت سختی است که نشان دهنده تغییرات در مقدار و نوع بافت سختی است که تشکیل شده است. یک ادنتومای dilated، واجد ساختمان کلسیفیه منفرد به همراه یک بخش مرکزی رادیولوسنت تر است و نمای مشابه شیرینی دنات دارد. 

تاثیر بر ساختمان های احاطه کننده.

ادنتوماها می توانند با رویش نرمال دندان ها تداخل نمایند. اکثر ادنتوماها (۷۰٪) با ناهنجاری هایی نظیر نهفتگی، مال پوزیشنینیگ، دیاستما، اپلازی، مال فورماسیون و عدم وایتالیتی دندان های مجاور در ارتباطند. ادنتوماهای کامپلکس بزرگ ممکن است موجب expansion فک همراه با حفظ مرز کورتیکال گردند.

تشخیص افتراقی

نمای شبه دندان ساختمان های رادیواپک درون ضایعه ای با حدود مشخص به سادگی منجر به تشخیص ادنتومای کامپاند می شود. ادنتومای کامپلکس با گرایش به ارتباط با دندان های مولر رویش نیافته و نیز رادیواپسیتی بیشتر از سمنتواسی فایینگ فایبروماها افتراق داده می شوند. همچنین ادنتوماها در مقایسه با سمنتواسی فایینگ فایبروما می توانند در بیماران جوان تر ایجاد شوند. پری اپیکال سمنتال دیسپلازی ممکن است مشابه ادنتوماهای کامپلکس باشد ولی معمولا متعدد بوده و در ناحیه پری اپیکال دندان ها متمرکز می شود. با این وجود، اگر ضایعه سمنتال دیسپلاستیک منفرد بوده و در ناحیه بی دندانی از فکین واقع شده بود، تشخیص افتراقی دشوارتر خواهد شد. محیط سمنتال دیسپلازی معمولا واجد بوردر اسکلروتیک غیریکنواخت عریض تری بوده در حالی که ادنتوماها واجد بوردر کورتیکال با حدود مشخص اند و به طور معمول، کپسول بافت نرم در ادنتوماها در مقایسه با سمنتال دیسپلازی یکنواخت تر و مشخص تر می باشند. نواحی انوستوز اگر چه رادیواپک اند ولی برخلاف ادنتوماها فاقد کپسول بافت نرم می باشند.

درمان

ادنتوماهای کامپلکس و کامپاند معمولا با روش اکسیژن ساده برداشته می شوند. آن ها عود نمی کنند و موضعا مهاجم نمی باشند.