آیا دررفتگی شانه با رادیولوژی تشخیص داده می شود؟

علائم بالینی دررفتگی مفصل شانه چه می باشد؟

از جمله مهمترین علائم دررفتگی مفصل شانه درد آن می باشد. درد به حدی می باشد که بیمار حتی قدرت حرکت دادن دستش را ندارد و با دست سالم آرنج و بازوی صدمه دیده را می گیرد. همچنین نباید به بدن هیچ اجازه حرکتی هم بدهد. یک مفصل شانه طبیعی از جلو، به صورت گرد و محدب است ولی در یک بیماری که دچار دررفتگی شانه شده، این تحدب از بین رفته و برجستگی زائده آکرومیون خارجی در لبه شانه دیده می شود. البته برجستگی سر استخوان بازو را در زیر زائده کوراکوئید لمس می شود. این علائم ظاهری در افراد چاق دیده نمی شود.

در دررفتگی قدامی شانه احتمال آسیب به عروق و اعصابی که در اطراف مفصل هستند، را دارا می باشد. مهمترین عصبی هم که در این دررفتگی دچار آسیب می شود، عصب آگزیلاری است و نشانه آسیب این عصب هم کاهش حس در قسمت بیرونی شانه می باشد.

رادیولوژی شانه :

در رادیوگرافی ساده ای که از مفصل شانه گرفته می شود، سر استخوان بازو در مقابل حفره گلنوئید قرار ندارد. در حالت معمول زیر زائده آکرومیون برجستگی سر استخوان بازو لمس می شود، اما در دررفتگی خلفی شانه چنین برجستگی حس نمی شود. در رادیوگرافی ساده رخ که از مفصل شانه تهیه می شود، ممکن است تشخیص دررفتگی به سادگی امکان پذیر نبوده و مشکل بیمار از نظر پنهان بماند. به خاطر همین در مواردی که پزشک مشکوک به دررفتگی شانه باشد، رادیوگرافی را به روش خاصی انجام می دهد.

نحوه عکسبرداری :

در این نوع عکسبرداری بیمار ابتدا بازوی خود را تا جایی که می تواند از تنه دور می کند، سپس رادیولوژی از جهت زیر بعغل بیمار به سمت شانه صورت می گیرد. به این نوع عکسبرداری نمای آگزیلاری گفته می شود. البته بیماری که دررفتگی شانه دارد، بالابردن بازو برایش مشکل بوده و نیاز به تهیه رادیوگرافی در جهت های مایل می باشد.

عوارض دررفتگی شانه چیست؟

به دنبال دررفتگی شانه و طبق عکس رادیولوژی، یکسری عوارض هم به دنبال آن می باشد. علامت آسیب آن هم فلج شدن عضله دلتوئید می باشد. همانطور که اشاره کردیم، حسی در سطح بیرونی شانه نمی باشد. در صورتی که شدت آسیب به عصب زیاد باشد، ممکن است منجر به فلجی و کاهش حس به طور همیشگی برای بیمار شود و به طور دائم باقی بماند.