آدنوماتوئید ادنتوژنیک تومور

مترادف ها

آدنوآملوبلاستوما و آملوبلاستیک آدنوماتوئید تومور.

توضیح

آدنوماتوئید تومورها، تومورهای ناشایع و غیرتهاجمی اپی تلیوم ادنتوژنیک می باشند.

این ضایعه که اولین بار توسط استفنی گزارش شد، واجد تظاهرات کلینیکی، میکروسکوپیک و الگوهای رفتاری شاخص می باشد که به وضوح از آملوبلاستوماها متفاوت‌اند‌. ممکن است منشا ادنوماتوئید ادنتوژنیک تومورها از اپی تلیوم ارگان مینایی باشد. ابن تومورها به عنوان تومور mixed طبقه بندی می شوند زیرا ماده دنتینوئید و گاه ماتریکس مینا ساخته می شود. ادنوماتوئید ادنتوژنیک تومورها ۳٪ از کل تومورهای دهان را تشکیل می دهند. این تومور هم به صورت مرکزی و هم به صورت محیطی یافت می شود. تومورهای مرکزی به دو گروه فولیکولار (آن هایی که با تاج دندانی نهفته در ارتباطند) و خارج فولیکولار (آن هایی که فاقد دندان نهفته می باشند) تقسیم می گردند. حدود ۷۳٪ از ضایعات مرکزی از نوع فولیکولار می باشند.

تظاهرات کلینیکی

آدنوماتوئید ادنتوژنیک تومورها از سن ۵ تا ۵۰ سالگی ظاهر می شوند؛ با این وجود، حدود ۷۰٪ موارد در دهه دوم با سن متوسط ۱۶ سال رخ می دهند. تومور یا نسبت ۲ به ۱ متمایل به زنان است. نوع فولیکولار در مقایسه با نوع اکسترافولیکولار کمی زودتر تشخیص داده می شود و دلیل آن احتمالا مورد توجه قرار گرفتن عدم رویش دندان مرتبط است. تومور واجد رشدی آهسته بوده و به صورت تورم یا آسیمتری بدون دردی که به تدریج بزرگ می شود و اغلب با دندانی غایب در ارتباط است خود را نشان می دهد.

نماهای رادیوگرافیک

محل.

حداقل ۷۵٪ آدنوماتوئید ادنتوژنیک تومورها در ماگزیلا رخ می دهند.

ناحیه اینسایزور – کانین – پره مولر به خصوص ناحیه کانین، منطقه معمول درگیری `در هر فک است. این تومور در ماگزیلا شایع تر است. این تومور می تواند واجد رابطه ای فولیکولار با دندانی نهفته باشد؛ با این وجود، اغلب در CEI به آن متصل نمی شور بلکه بخش بزرگ تری از دندان را که اغلب کانین است احاطه می نماید.

حدود.

نمای معمول رادیوگرافیک، بوردر Corticated یا اسکلروتیک با حدود مشخص است.

ساختمان داخلی.

از لحاظ رادیوگرافیک، رادیواپسیتی ها در حدود دو سوم موارد ایجاد می شوند. یک تومور می تواند کاملا رادیولوسنت و تومور دیگر می تواند محتوی کانون های اندک رادیواپک باشد و بعضی دیگر دسته های متراکمی از رادیواپسیتی های با حدود نامشخص را نشان می دهند. در برخی موارد، کلسیفیکاسیون ها، کوچک و واجد حدود مشخص بوده و شبیه دسته ای از سنگریزه های کوچک به نظر می رسند.

ممکن است برای نمایش کلسیفیکاسیون های داخل ضایعه که امکان دارد در رادیوگراف های پانورامیک دیده نشوند به رادیوگراف های داخل دهانی نیاز شود. مطالعات میکروسکوپیک ثابت کرده اند که ابعاد، تعداد و دانسیته رادیواپسیتی های کوچک موجود در رادیولوسنسی مرکزی ضایعه از توموری به تومور دیگر متفاوت اند و به نظر می رسد با بالا رفتن سن افزایش می یابند.

تاثیر بر ساختمان های احاطه کننده.

با بزرگ شدن تومور، دندان های مجاور جابجا می شوند. تحلیل ریشه نادر است. همچنین ضایعه می تواند از رویش دندان درگیر ممانعت نماید. با وجودی که expansion فک تا حدی می تواند رخ دهد، کورتکس خارجی حفظ می شود.

تشخیص افتراقی

زمانی که این تومور کاملا رادیولوسنت است و واجد رابطه ای فولیکولار با دندانی نهفته می باشد، افتراق از یک سیست فولیکولار یا پری کرونال ادنتوژنیک کراتوسیست دشوار خواهد بود. اگر اتصال ضایعه رادیولوسنت آپیکالی تر از CEJ باشد، سیست فولیکولار را می توان به حساب نیاورد. با این وجود این مساله احتمال وجود یک ادنتوژنیک کراتوسیست را از بین نخواهد برد. اگر محصولات کلسیفیه (رادیواپسیتی ها) درون تومور وجود داشته باشند، دیگر ضایعاتی که واجد کلسیفیکاسیون هستند در تشخیص افتراقی قرار خواهند گرفت. نواحی قدامی ماگزیلا و مندیبل برای ادنتوژنیک سیست های کلسیفیه شونده نیز محل های شایعی می باشند. ممکن است افتراق نوع اکسترافولیکولار آدنوماتوئید ادنتوژنیک تومور از ادنتوژنیک سیست کلسیفیه شونده مقدور نباشد. املوبلاستیک فایبروادنتوما و اپی تلیال ادنتوژنیک تومور کلسیفیه شونده بیشتر در خلف مندیبل روی می دهند.

درمان

از آنجایی که تومور موضعا مهاجم نمی باشند، به خوبی در کپسول قرار گرفته و به راحتی از این استخوان جدا می شوند. اکسیژن محافظه کارانه کافی خواهد بود. این تئوری که ادنوماتوئید ادنتوژنیک تومورها هامارتوما می باشند با توجه به رفتار بی خطر ضایعه تایید می شود زیرا تکامل این تومورها همچون ادنتوماها تقریبا همزمان با تکمیل رشد ساختمان های دندان متوقف می گردد. میزان عود ۰.۲٪ است.